صاحب نام...

ابوالفضلم، پسرم سلام مامانیه من

امشب شبه مهمیه مامانی، شب چهارم ماه شعبانه، شب تولد صاحب نام پسرم، حضرت ابوالفضل(ع)، پسرم دوست دارم مثل صاحب نامت شجاع، با وفا، مهربان، دلیر باشی. راستش اینقدر ایشان صفات خوب دارن که نمیشه همشو نام برد. سعی کن تو زندگی از این حضرت پیروی کنی و من و بابا و رو توی اون دنیا سرافراز کنی...

خیلی خوشحالم که شب تولد حضرت ابوالفضل اومدم خونمون و دارم برات از اتاقت می نویسم. عمه زهرا گفته که کاش ابوالفضل ما توی این شب بدنیا میومد... ولی من نظرم به اینه که قشنگیه انتخاب اسم تو در اینه که ما خودمون تصمیم گرفتیم این اسم و برات بزاریم و دنبال بهونه نبودیم... پسره عزیزم خیلی خوشحالم که دقیقا روز تولد حضرت ابوالفضل قراره مادرجون و عمه ها و زن عموت بیان و اتاقه خوشگلتو ببینن. پسرم واقعا دوست دارم؛ اینکه سیسمونیت شب مبعث اومد و جشنش تو روز تولد صاحب نامت خواهد بود...

عزیزم مامان و بابا رو با انجام کارهای شایسته و در خور نامت شاد کن... نه تنها مامان و بابا رو، خدا رو هم شاد کن...